Nga Soni Memoci
Bruksel – Më 23 shkurt 1986, në komunën e Schaerbeek-ut, një grup emigrantësh shqiptarë morën për herë të parë mikrofonin në valët e 105.4 FM. Në një kohë izolimi politik në Shqipëri dhe tensionesh të forta në Kosovë, ata vendosën të krijonin një hapësirë të pavarur informimi dhe komunikimi në gjuhën shqipe. Kështu lindi “Jehona e Shqipes”, emisioni që sot, pas 40 vitesh, përfaqëson një nga zërat më jetëgjatë të diasporës shqiptare në Evropën Perëndimore.
Në fillimet e saj, “Jehona e Shqipes” u ndërtua mbi përkushtim vullnetar. Moderatorët dhe bashkëpunëtorët punonin me mjete modeste, por me një bindje të fortë: gjuha dhe identiteti duhej të mbroheshin edhe larg atdheut. Programi u bë shpejt pikë referimi për komunitetin shqiptar në Belgjikë, duke sjellë informacione, analiza, rubrika kulturore dhe muzikë nga të gjitha trevat shqiptare.
Gjatë viteve ’90, me ndryshimet historike në Shqipëri dhe zhvillimet dramatike në Kosovë, roli i radios u thellua. Ajo u shndërrua në tribunë të hapur diskutimi, solidariteti dhe reflektimi. Për shumë shqiptarë në mërgim, valët e 105.4 FM ishin ura më e drejtpërdrejtë me zhvillimet në atdhe.
Në 40-vjetorin e saj, në studiot e Radio Panik 105.4 FM u zhvillua një emision i veçantë përkujtimor, i mbushur me emocion dhe kujtesë. Të ftuarit rikujtuan sfidat, sakrificat dhe pasionin e brezit themelues. U theksua se “Jehona e Shqipes” ka qenë dhe mbetet shkollë formimi kulturor, urë mes brezave dhe simbol i qëndrueshmërisë së diasporës shqiptare.
Në këtë përvjetor u dëgjuan rrëfime që lidhën të kaluarën me të tashmen: kujtime nga themeluesit, reflektime nga akademikë dhe kontribues të diasporës, si dhe mesazhe nga miq ndërkombëtarë të kulturës shqiptare. Një nga momentet më prekëse ishte rikthimi i zërave të arkivuar, që dëshmuan historinë e gjallë të këtij projekti.
Sot, “Jehona e Shqipes” nuk është vetëm një emision radiofonik. Ajo është arkiv i kujtesës kolektive, platformë dialogu kulturor dhe dëshmi e faktit se identiteti ruhet përmes fjalës.
Pas katër dekadash, zëri shqip vazhdon të jehojë në Bruksel — i qartë, i qëndrueshëm dhe i lidhur fort me historinë e komunitetit që e krijoi.




