Nga Dita Arbri
Të dielën, më 14 qershor 2026, në zemër të Manhattan-it, pranë Konsullatës Shqiptare në Nju Jork, shqiptarët e Nju Jorkut dhe të shteteve përreth do të mblidhen edhe një herë në solidaritet me vëllezërit dhe motrat tona në Shqipëri.
Për më shumë se tetë ditë radhazi, qytetarët anembanë Shqipërisë kanë mbushur rrugët, sheshet dhe qendrat e qyteteve të atdheut tonë duke kërkuar ndryshim. Vetëm demonstrata e fundit në Tiranë bëri bashkë rreth 100,000 protestues, ndërsa mijëra të tjerë i janë bashkuar manifestimeve në mbarë Shqipërinë, nga veriu në jug.
Ajo që po dëshmojmë nuk është më thjesht një protestë lokale.
Nuk është më një lëvizje rajonale.
Është një zgjim kombëtar.
Një popull po gjen zërin e tij.
Një komb po ngrihet në këmbë.
Një brez po refuzon të heshtë.
Lëvizja tashmë u ka mbijetuar kufijve të Shqipërisë dhe është përhapur gjerësisht.
Shqiptarët në Kosovë, Mal të Zi, Maqedoninë e Veriut dhe në mbarë diasporën kanë organizuar demonstrata në mbështetje të popullit që proteston në Shqipëri. Anembanë Evropës, Kanadasë, Australisë dhe Shteteve të Bashkuara, shqiptarët janë mbledhur në sheshet e qyteteve, përpara ambasadave dhe konsullatave, si dhe në hapësira publike për të treguar se e ardhmja e Shqipërisë ka rëndësi për shqiptarët kudo që ndodhen.
Mbi njëqind demonstrata, tubime, marshime dhe protesta janë organizuar në mbarë botën nga shqiptarët, duke përcjellë një mesazh të fuqishëm: Ne jemi me ju në çdo hap të rrugës!
Për shqiptarët në Nju Jork dhe shtetet përreth, kjo do të jetë protesta e dytë e madhe e organizuar në mbështetje të kësaj lëvizjeje që po rritet dita-ditës.
Dhe kjo përcjell një mesazh që nuk mund të injorohet:
Largësia nuk e zbeh dashurinë tonë për atdheun e shtrenjtë.
Mund të jetojmë mijëra milje larg, por zemrat tona nuk u larguan kurrë nga Shqipëria.
Gjuha jonë është shqipja.
Historia jonë është shqiptare.
Rrënjët tona janë shqiptare.
Malet, lumenjtë, luginat, bregdeti dhe fshatrat e Shqipërisë jetojnë brenda nesh, pa marrë parasysh se ku na ka përplasur jeta.
Kur Shqipëria vuan, vuajmë edhe ne.
Kur e ardhmja e Shqipërisë kërcënohet, ne ngrihemi.
Kur populli ynë thërret, ne i përgjigjemi.
Shumë prej nesh e njohin personalisht dhimbjen që ka nxjerrë mijëra njerëz në rrugë sot.
Ne e dimë se çfarë do të thotë të lësh pas atdheun tënd.
Ne e dimë se çfarë do të thotë t’u thuash lamtumirë prindërve, gjyshërve, vëllezërve, motrave, miqve të fëmijërisë dhe vendeve ku u rritëm e u formuam.
Ne e dimë se çfarë do të thotë të ndërtosh një jetë jashtë shtetit, duke e mbajtur Shqipërinë në zemër çdo ditë të jetës.
Dhe ne e dimë se për shumë shqiptarë, emigrimi nuk ka qenë kurrë një zgjedhje e vërtetë.
Ishte një domosdoshmëri.
Një nga tragjeditë më të mëdha të tre dekadave të fundit ka qenë zbrazja e Shqipërisë. Vetëm gjatë viteve të Edi Ramës në pushtet, më shumë se një milion shqiptarë janë larguar nga vendi në kërkim të mundësive diku tjetër.
Fshatra të tërë janë braktisur.
Shkollat janë mbyllur sepse nuk kanë mbetur më fëmijë për t’i frekuentuar ato.
Familjet janë ndarë nëpër kontinente të ndryshme.
Prindërit kanë parë djemtë dhe vajzat e tyre të largohen.
Gjyshërit kanë parë nipërit e mbesat e tyre duke u rritur përmes videotelefonatave dhe fotografive.
Një komb nuk mund të përparojë kur eksporti i tij më i madh është vetë njerëzit e tij.
Shumë shqiptarë besojnë se ky eksod masiv nuk është thjesht një krizë demografike – është pasoja e një sistemi që ka dështuar të sigurojë kushtet më elementare të nevojshme për një jetë dinjitoze.
Shqiptarët duan arsim cilësor për fëmijët e tyre.
Shqiptarët duan shkolla moderne të pajisura me laboratorë shkencorë, qendra teknologjike, biblioteka, hapsira sportive, programe arti dhe mjetet edukative të nevojshme për t’i përgatitur nxënësit për sfidat e shekullit të 21-të.
Shqiptarët duan shkolla që frymëzojnë nxënien, krijimtarinë, inovacionin, mendimin kritik dhe ekselencën.
Shqiptarët duan mësues të kualifikuar, të paguar me dinjitet, të mbështetur profesionalisht dhe të respektuar për rolin thelbësor që luajnë në formësimin e brezave të ardhshëm.
Shqiptarët duan kujdes shëndetësor të aksesueshëm, spitale të pajisura mirë dhe shërbime urgjence efikase.
E megjithatë, shumë spitale dhe klinika vuajnë nga mungesa kronike e personelit, ndërsa mjekët, infermierët dhe profesionistët e shëndetësisë vazhdojnë të largohen nga vendi në kërkim të mundësive më të mira jashtë saj.
Shqiptarët duan barna dhe kujdes mjekësor të përballueshëm për çdo qytetar.
Shqiptarët duan paga të ndershme, pensione dinjitoze dhe një ekonomi që shpërblen punën e palodhur.
Shqiptarët duan rrugë të sigurta, infrastrukturë moderne dhe transport publik të përballueshëm.
Shqiptarët duan ujë të pijshëm të garantuar, energji elektrike pa ndërprerje dhe qasje të qëndrueshme në internet në të gjithë vendin.
Shqiptarët duan mbështetje për fermerët, punëtorët, sipërmarrësit dhe bizneset e vogla.
Shqiptarët duan investime në industri, prodhim, inovacion dhe zhvillim ekonomik të qëndrueshëm.
Shqiptarët duan një sistem drejtësie që u shërben qytetarëve në mënyrë të barabartë dhe që mban çdokënd përgjegjës përpara ligjit.
Shqiptarët duan transparencë, llogaridhënie dhe institucione tek të cilat mund të besojnë.
Shqiptarët duan mbrojtjen e pronës private, të pasurive kombëtare dhe të interesit publik.
Mbi të gjitha, shqiptarët duan mundësinë për të ndërtuar të ardhmen e tyre në Shqipëri, në vend që të ndihen të detyruar ta braktisin atë.
Shqiptarët duan një vend ku brezat e ardhshëm mund të jetojnë, të punojnë, të rrisin familje, të blejnë shtëpi, të nisin biznese dhe të përparojnë me dinjitet në atdheun e tyre.
Këto nuk janë kërkesa të paarsyeshme.
Këto nuk janë kërkesa për privilegje.
Këto nuk janë kërkesa për luks.
Ato janë pritshmëritë bazë të një populli që e do vendin e tij dhe dëshiron një të ardhme brenda tij.
Këto nuk janë kërkesa të paarsyeshme.
Këto nuk janë kërkesa radikale.
Këto nuk janë kërkesa për privilegje.
Ato janë pritshmëritë bazë të një populli që e do vendin e tij dhe dëshiron një të ardhme brenda tij.
Burrat dhe gratë që mbushin rrugët e Shqipërisë nuk po kërkojnë luks.
Ata po kërkojnë dinjitet.
Ata po kërkojnë mundësi.
Ata po kërkojnë llogaridhënie.
Ata po kërkojnë një qeveri që i shërben popullit dhe jo vetvetes.
Dhe gjithnjë e më shumë, ata po kërkojnë atë që e shohin si hapi i parë dhe i domosdoshëm drejt arritjes së këtyre qëllimeve:
DORËHEQJEN E QEVERISË AKTUALE.
Diaspora shqiptare i është përgjigjur gjithmonë thirrjes së atdheut në momente nevoje.
Ne kemi mbështetur familjet tona.
Ne kemi investuar në komunitetet tona.
Ne kemi ruajtur gjuhën, kulturën dhe traditat tona jashtë vendit.
Ne e kemi marrë Shqipërinë me vete kudo që kemi shkuar.
Edhe një herë, ne qëndrojmë krah atdheut tonë.
Ne qëndrojmë me çdo qytetar që ka dalë paqësisht në rrugë.
Ne qëndrojmë me çdo të ri që lufton për një të ardhme.
Ne qëndrojmë me çdo familje të ndarë nga emigrimi.
Ne qëndrojmë me çdo shqiptar që beson se kombi ynë meriton më mirë.
Sepse Shqipëria nuk u përket politikanëve.
Nuk u përket oligarkëve.
Nuk u përket interesave të veçanta.
Nuk u përket atyre që e shohin atdheun tonë si diçka për ta shfrytëzuar.
Shqipëria u përket shqiptarëve.
E ardhmja e Shqipërisë u përket shqiptarëve.
Dhe zëri i popullit shqiptar duhet të dëgjohet.
Ky është atdheu ynë.
Kjo është përgjegjësia jonë.
Ky është momenti ynë.
Më 14 qershor, le të qëndrojmë së bashku dhe t’i tregojmë botës se kudo që jetojnë shqiptarët, ne mbetemi të bashkuar në dashurinë për kombin tonë dhe në vendosmërinë tonë për të siguruar një të ardhme më të mirë për brezat që do të vijnë.
VENDNDODHJA: Konsullata Shqiptare në Nju Jork 320 E 79th St, New York, NY 10075
DATA: E diel, 14 qershor 2026
ORA: 15:00 – 18:00
Sillni flamurin tuaj shqiptar. Sillni familjen tuaj. Sillni miqtë tuaj. Sillni zërin tuaj.
Për Shqipërinë. Për popullin tonë. Për të ardhmen tonë.
SHQIPËRIA U PËRKET SHQIPTARËVE! POPULLI KA FOLUR. QEVERIA DUHET TË LARGOHET!!!



