Në një artikull të publikuar nga CNBC, ekspertja e migracionit dhe jetesës jashtë vendit, Cepee Tabibian, e rendit Shqipërinë mes pesë vendeve europiane më të përshtatshme për qytetarët amerikanë. Përkrah saj qëndrojnë Spanja, Portugalia, Franca dhe Holanda – destinacione tashmë të konsoliduara në hartën globale të emigracionit luksoz.
Por çfarë e veçon Shqipërinë nga këto vende me infrastrukturë dhe reputacion më të gjatë?
Sipas Tabibian, është një kombinim i elementëve që, së bashku, krijojnë një ekosistem të favorshëm për ata që kërkojnë të rifillojnë jetën diku tjetër: një regjim i butë vizash – ku qytetarëve amerikanë u lejohet të qëndrojnë deri në një vit pa vizë; një kosto jetese e ulët që i bën përballueshme shpenzimet e përditshme; dhe një klimë sociale gjithnjë e më e hapur, që favorizon integrimin.
Në Tiranë, kryeqyteti dinamik i vendit, komuniteti i të huajve është në rritje të qëndrueshme, ndërsa anglishtja dëgjohet gjithnjë e më shpesh në kafenetë e mbushura me punonjës në distancë, studentë ndërkombëtarë dhe të sapoardhur që provojnë fatin në një qytet të gjallë, por ende të përballueshëm.
E megjithatë, nuk është vetëm Tirana që po tërheq vëmendjen. Riviera shqiptare, me vijën e saj bregdetare përgjatë detit Jon, ofron një peizazh që mund të rivalizojë brigjet më të famshme të Mesdheut. Plazhe të kristalta, fshatra të qetë dhe një stil jetese i thjeshtë, por i pasur në përvoja, po tërheqin gjithnjë e më shumë vizitorë që zgjedhin të qëndrojnë më gjatë – ndonjëherë për muaj apo edhe vite.
“Shumë amerikanë e përdorin Shqipërinë si një pikënisje, duke qëndruar nga një deri në katër vjet përpara se të zhvendosen në destinacionin e tyre të radhës”, shkruan Tabibian në artikullin e saj.
Në një botë ku gjithnjë e më shumë njerëz janë të lëvizshëm, dhe koncepti i shtëpisë lidhet më pak me një vend të vetëm dhe më shumë me ndjesinë e përkatësisë dhe mundësisë, Shqipëria po i jep një kuptim të ri idesë së “fillimit nga e para”. Dhe për një numër gjithnjë e më të madh amerikanësh, ajo është bërë jo vetëm një strehë e përkohshme, por një mundësi e vërtetë për të jetuar ndryshe.



