Vincenzo Stratigò lindi në Ungër, në provincën e Kozencës, Itali, në një mjedis arbëresh që do të ndikonte thellësisht në formimin e tij atdhetar dhe shoqëror. Ai kreu studimet në Shën Mitër, në Kolegjin e Shën Adrianit, një vatër e rëndësishme e kulturës dhe arsimit arbëresh.
Stratigò mori pjesë aktive në lëvizjet e Risorxhimentos kalabreze, ku shërbeu edhe si komandant i një njësie ushtarake, duke u rreshtuar në përpjekjet për bashkimin dhe çlirimin kombëtar italian. Pas përfundimit të angazhimit të tij ushtarak, ai u rikthye në vendlindje, ku kaloi pjesën tjetër të jetës.
Në qytetin e tij, Stratigò iu përkushtua mbrojtjes së të drejtave sociale dhe politike të fshatarësisë së varfër të Kalabrisë, duke u bërë zë i fuqishëm i shtresave të margjinalizuara. Për shkak të qëndrimeve të tij të hapura dhe frymës rebele, qeveria e kohës e përfshiu në grupin e revolucionarëve, duke e konsideruar si një figurë me ndikim në lëvizjet kundërshtuese.
Veprimtaria e tij letrare pasqyron qartë idealet patriotike dhe humanizmin e thellë që e karakterizonte. Ndër veprat më të njohura përmenden “Bersalieri” (Il Bersagliere), “Vajtim mbi vdekjen e atij që nuk ka” (La morte di chi non ha) dhe “Disquilibrio tra lo scambio e la produzione”. Në to spikasin thirrjet për drejtësi shoqërore, ndjenjat e bashkimit dhe solidariteti njerëzor.
Vincenzo Stratigò mbetet një figurë e rëndësishme e komunitetit arbëresh dhe e historisë shoqërore të Kalabrisë, si një intelektual dhe veprimtar që i kushtoi jetën idealit të lirisë dhe dinjitetit njerëzor.



