Identiteti dhe kultura ishin në qendër të një aktiviteti me vlerë të veçantë simbolike, ku u prezantua zyrtarisht në Caraffa di Catanzaro vepra “Fjalor Caraffa”, një fjalor i papublikuar më parë i gjuhës arbëreshe, përgatitur nga studiuesi Luigi Gregorio Comi. Ngjarja e cila u zhvillua në Sallën e Këshillit Bashkiak “A. Santo” vendosi theksin te rëndësia e gjuhës si urë lidhëse mes së shkuarës dhe së ardhmes, si ruajtëse e një historie shekullore që nuk dëshiron të harrohet.
Vepra përfaqëson një gur themeli për mbrojtjen dhe ruajtjen e trashëgimisë gjuhësore lokale. Projekti u mbështet fuqimisht nga administrata bashkiake e drejtuar nga kryetari Antonio Sciumbata, me nismën e Serena Notaro-s, kryetare e Këshillit Bashkiak me delegim për kulturën, e cila theksoi se investimi në rrënjët gjuhësore është një mënyrë e qëndrueshme për të mbajtur gjallë indin identitar të një komuniteti.
Nderim heroit dhe kujtesës historike
Gjatë aktivitetit u prezantua gjithashtu edhe vepra piktorike “Lavdia e Skënderbeut”, e autorit Giuseppe Rocca, një homazh për heroin kombëtar shqiptar. Piktura vuri në pah vlerat e lirisë, qëndresës dhe përkatësisë, të cilat vazhdojnë të jenë shtylla themelore të identitetit arbëresh. I pranishëm në këtë aktivitet ishte edhe botuesi dhe kritiku i artit Riccardo Colao.
Rëndësia e projektit tërhoqi edhe vëmendjen e institucioneve rajonale. Gjatë manifestimit ndërhyri edhe këshilltari rajonal Gianluca Gallo, i cili foli për perspektivat e ardhshme në promovimin e pakicave gjuhësore në Kalabri, duke nënvizuar angazhimin e Rajonit për mbështetjen e këtyre qendrave të rëndësishme kulturore.
Dialog institucional dhe vlera e traditës
Aktiviteti, i moderuar nga gazetari i LaC News24, Francesco Graziano, mblodhi një sërë personalitetesh të njohura, mes tyre Salvatore Paone, kryetar i bashkisë së Maida-s; Pasquale Cuzzola, kapiten i Kompanisë së Karabinierëve në Girifalco; si dhe Don Francesco Muccari dhe Don Francesco Santo.
Debati përfshiu studiues, administratorë lokalë, kritikë arti dhe autorët vetë, duke e shndërruar prezantimin në një dialog të hapur mbi domosdoshmërinë e transmetimit të trashëgimisë historike dhe kulturore të trashëguar nga Shqipëria tek brezat e rinj. Në një epokë globalizimi, Caraffa di Catanzaro zgjedh të rikthehet te fjala dhe gjuha, për të pohuar bindshëm se e shkuara ka të drejtë të jetë pjesë e së ardhmes që po vjen.




