Patrioti dhe poeti i njohur arbëresh Domenico Mauro lindi më 1813 në Shën Mitër të Kalabrisë, duke u shndërruar në një nga figurat më të shquara të botës arbëreshe të shekullit XIX.
Ai studioi në Kolegjin Arbëresh të Shën Adrianit, ku u formua intelektualisht dhe u lidh ngushtë me poetin e madh arbëresh Jeronim De Rada, me të cilin ruajti një miqësi të veçantë.
Mauro ishte ndër drejtuesit më të spikatur të revolucionit të vitit 1848 në Kalabri. Pas një periudhe emigrimi në ishujt jonianë dhe në Romë, ai u bë një nga ndjekësit e shumtë të Giuseppe Garibaldi, duke e shoqëruar deri në Marsejë.
Si krijues, Domenico Mauro u dallua si poet i rafinuar, ndonëse krijimtarinë e tij e shkroi vetëm në gjuhën italiane. Studiuesi Moikom Zeqo, në një shkrim mbi De Radën dhe përkthimin e parë të Dantes në shqip, i njeh Mauros merita të veçanta për veprën e tij kritike mbi krijimtarinë e Dante Alighieri.
Domenico Mauro u nda nga jeta më 1873, duke lënë pas një trashëgimi të çmuar letrare dhe atdhetare në historinë e arbëreshëve.
Materialet e publikuara nga “Diaspora Shqiptare” janë të mbrojtura nga të drejtat e autorit. Rishpërndarja, riprodhimi, modifikimi apo përdorimi i tyre, i pjesshëm ose i plotë, pa lejen e shprehur të redaksisë, është i ndaluar dhe shkel ligjet mbi të drejtat e pronës intelektuale.
Patrioti dhe poeti i njohur arbëresh Domenico Mauro lindi më 1813 në Shën Mitër të Kalabrisë, duke u shndërruar në një nga figurat më të shquara të botës arbëreshe të shekullit XIX.
Ai studioi në Kolegjin Arbëresh të Shën Adrianit, ku u formua intelektualisht dhe u lidh ngushtë me poetin e madh arbëresh Jeronim De Rada, me të cilin ruajti një miqësi të veçantë.
Mauro ishte ndër drejtuesit më të spikatur të revolucionit të vitit 1848 në Kalabri. Pas një periudhe emigrimi në ishujt jonianë dhe në Romë, ai u bë një nga ndjekësit e shumtë të Giuseppe Garibaldi, duke e shoqëruar deri në Marsejë.
Si krijues, Domenico Mauro u dallua si poet i rafinuar, ndonëse krijimtarinë e tij e shkroi vetëm në gjuhën italiane. Studiuesi Moikom Zeqo, në një shkrim mbi De Radën dhe përkthimin e parë të Dantes në shqip, i njeh Mauros merita të veçanta për veprën e tij kritike mbi krijimtarinë e Dante Alighieri.
Domenico Mauro u nda nga jeta më 1873, duke lënë pas një trashëgimi të çmuar letrare dhe atdhetare në historinë e arbëreshëve.