Iso-polifonia labe në zemër të Brukselit

E diel, 22 Nëntor, 2026
E diel, 22 Nëntor, 2026

Iso-polifonia labe në zemër të Brukselit

Nga Soni Memoci

Me ftesë të themeluesit të festivalit, Nicolas Wieërs, Bejushe Barjamaj dhe grupi “Krojet e Velçës” kënduan pranë kryetarit të Bashkisë së Brukselit, Philippe Close, në një takim spontan mes njerëzve.

Gjatë vizitës së Philippe Close në festivalin Balkan Trafik, një ftesë e papritur e ktheu takimin me grupin “Krojet e Velçës” në një çast kënge. Nicolas Wieërs, themeluesi i festivalit, i ftoi këngëtarët t’ia merrnin këngës aty ku ishin, pranë kryebashkiakut. Grupi iu përgjigj ftesës dhe, mes njerëzve, u dëgjua iso-polifonia labe.

Bejushe Barjamaj u dëgjua me zërin e saj të pastër, ndërsa zërat e grupit u ndërthurën në këngë. Philippe Close i dëgjoi nga afër, me vëmendje dhe me buzëqeshje. Afërsia mes këngëtarëve dhe atyre që po i dëgjonin i dha çastit ngrohtësinë e një takimi të natyrshëm, siç ndodh kur dikush ia merr këngës në mes të një kuvendi dhe të tjerët bashkohen me të.

Zërat dhe kostumet e “Krojeve të Velçës”

Pjesëtarët e grupit mbanin kostume tradicionale të qëndisura me ar. Nga afër, qëndisjet nxirrnin në pah punën e dorës dhe hollësitë e veshjeve. Bashkë me këngën, ato sollën në festival dy shprehje të trashëgimisë së Labërisë, mjeshtërinë e veshjes dhe traditën e të kënduarit në grup.

Në këngën labe, secili zë ka rolin e vet. Një zë ia merr këngës, një tjetër ia kthen, ndërsa isoja, tingulli i mbajtur nga pjesëtarët e tjerë, i lidh zërat. Kjo mënyrë të kënduari kërkon që këngëtarët ta dëgjojnë njëri-tjetrin dhe të marrin frymë e të hyjnë në këngë në çastin e duhur. Pikërisht kjo ndërthurje mund të dëgjohej nga afër në interpretimin e Bejushe Barjamajt dhe të grupit.

Një trashëgimi që jeton përmes këngëtarëve

Iso-polifonia popullore shqiptare është pjesë e trashëgimisë kulturore jomateriale të njohur nga UNESCO. Ajo përcillet përmes njerëzve që e mësojnë duke dëgjuar, duke kënduar së bashku dhe duke ia kaluar brezit tjetër. Daljet në festivale si Balkan Trafik krijojnë mundësi që këtë traditë ta dëgjojnë nga afër edhe njerëz që mund të mos e kenë hasur më parë.

Në Bruksel, gjithçka nisi me ftesën e Nicolas Wieërs dhe me gatishmërinë e grupit për t’ia marrë këngës në vend. Ndërsa Bejushe Barjamaj dhe “Krojet e Velçës” këndonin, vështrimi i vëmendshëm dhe buzëqeshja e Philippe Close i dhanë takimit një përgjigje të thjeshtë, që nuk kishte nevojë për përkthim.

Balkan Trafik!, festivali që afron Brukselin me Ballkanin

Balkan Trafik! është një festival kulturor në Bruksel që sjell në të njëjtin program traditat dhe skenat bashkëkohore të Evropës Juglindore. Festivali synon të krijojë lidhje mes Belgjikës dhe Ballkanit përmes muzikës, vallëzimit, modës, takimeve dhe gastronomisë. Ai prodhohet nga shoqata 1001 Valises, me Nicolas Wieërs si producent dhe drejtor.

Festivali shënoi 20-vjetorin nga 19 deri më 21 nëntor 2026, duke u zhvilluar për herë të parë në të gjitha hapësirat e Bursës së Brukselit, në qendër të qytetit. Programi përfshiu dy skena kryesore, hapësira për koncerte gjysmëakustike dhe një zonë kushtuar gastronomisë ballkanike. Krahas iso-polifonisë, publiku pati mundësi të dëgjonte formacione frymore rome, hip-hop grek, xhaz manush dhe muzikë elektronike.

Materialet e publikuara nga “Diaspora Shqiptare” janë të mbrojtura nga të drejtat e autorit. Rishpërndarja, riprodhimi, modifikimi apo përdorimi i tyre, i pjesshëm ose i plotë, pa lejen e shprehur të redaksisë, është i ndaluar dhe shkel ligjet mbi të drejtat e pronës intelektuale.

Nga Soni Memoci

Me ftesë të themeluesit të festivalit, Nicolas Wieërs, Bejushe Barjamaj dhe grupi “Krojet e Velçës” kënduan pranë kryetarit të Bashkisë së Brukselit, Philippe Close, në një takim spontan mes njerëzve.

Gjatë vizitës së Philippe Close në festivalin Balkan Trafik, një ftesë e papritur e ktheu takimin me grupin “Krojet e Velçës” në një çast kënge. Nicolas Wieërs, themeluesi i festivalit, i ftoi këngëtarët t’ia merrnin këngës aty ku ishin, pranë kryebashkiakut. Grupi iu përgjigj ftesës dhe, mes njerëzve, u dëgjua iso-polifonia labe.

Bejushe Barjamaj u dëgjua me zërin e saj të pastër, ndërsa zërat e grupit u ndërthurën në këngë. Philippe Close i dëgjoi nga afër, me vëmendje dhe me buzëqeshje. Afërsia mes këngëtarëve dhe atyre që po i dëgjonin i dha çastit ngrohtësinë e një takimi të natyrshëm, siç ndodh kur dikush ia merr këngës në mes të një kuvendi dhe të tjerët bashkohen me të.

Zërat dhe kostumet e “Krojeve të Velçës”

Pjesëtarët e grupit mbanin kostume tradicionale të qëndisura me ar. Nga afër, qëndisjet nxirrnin në pah punën e dorës dhe hollësitë e veshjeve. Bashkë me këngën, ato sollën në festival dy shprehje të trashëgimisë së Labërisë, mjeshtërinë e veshjes dhe traditën e të kënduarit në grup.

Në këngën labe, secili zë ka rolin e vet. Një zë ia merr këngës, një tjetër ia kthen, ndërsa isoja, tingulli i mbajtur nga pjesëtarët e tjerë, i lidh zërat. Kjo mënyrë të kënduari kërkon që këngëtarët ta dëgjojnë njëri-tjetrin dhe të marrin frymë e të hyjnë në këngë në çastin e duhur. Pikërisht kjo ndërthurje mund të dëgjohej nga afër në interpretimin e Bejushe Barjamajt dhe të grupit.

Një trashëgimi që jeton përmes këngëtarëve

Iso-polifonia popullore shqiptare është pjesë e trashëgimisë kulturore jomateriale të njohur nga UNESCO. Ajo përcillet përmes njerëzve që e mësojnë duke dëgjuar, duke kënduar së bashku dhe duke ia kaluar brezit tjetër. Daljet në festivale si Balkan Trafik krijojnë mundësi që këtë traditë ta dëgjojnë nga afër edhe njerëz që mund të mos e kenë hasur më parë.

Në Bruksel, gjithçka nisi me ftesën e Nicolas Wieërs dhe me gatishmërinë e grupit për t’ia marrë këngës në vend. Ndërsa Bejushe Barjamaj dhe “Krojet e Velçës” këndonin, vështrimi i vëmendshëm dhe buzëqeshja e Philippe Close i dhanë takimit një përgjigje të thjeshtë, që nuk kishte nevojë për përkthim.

Balkan Trafik!, festivali që afron Brukselin me Ballkanin

Balkan Trafik! është një festival kulturor në Bruksel që sjell në të njëjtin program traditat dhe skenat bashkëkohore të Evropës Juglindore. Festivali synon të krijojë lidhje mes Belgjikës dhe Ballkanit përmes muzikës, vallëzimit, modës, takimeve dhe gastronomisë. Ai prodhohet nga shoqata 1001 Valises, me Nicolas Wieërs si producent dhe drejtor.

Festivali shënoi 20-vjetorin nga 19 deri më 21 nëntor 2026, duke u zhvilluar për herë të parë në të gjitha hapësirat e Bursës së Brukselit, në qendër të qytetit. Programi përfshiu dy skena kryesore, hapësira për koncerte gjysmëakustike dhe një zonë kushtuar gastronomisë ballkanike. Krahas iso-polifonisë, publiku pati mundësi të dëgjonte formacione frymore rome, hip-hop grek, xhaz manush dhe muzikë elektronike.