Sot shënohet 26-vjetori i rënies heroike të gjeneral Shkëlzen Haradinajt, komandant për Operacione Luftarake në Zonën Operative të Dukagjinit të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, si dhe i tre eprorëve të lartë të Brigadës 131 “Jusuf Gërvalla” – Hasim Halilaj, Fatmir Nimanaj dhe Luan Nimanaj – të cilët ranë në betejën e lavdishme të Maznikut më 6 maj 1999.
Shkëlzen Haradinaj, i lindur më 25 mars 1970 në Gllogjan, mbetet një ndër figurat më emblematike të rezistencës çlirimtare të Kosovës. Me gjashtë vite të jetës së tij të përkushtuara luftës për liri, ai është konsideruar si një ndër arkitektët e qëndresës në Dukagjin. Rënia e tij, vetëm pak javë para përfundimit të luftës, u cilësua një humbje e madhe për UÇK-në dhe për mbarë popullin shqiptar.
Shkëlzeni ishte vëllai i gjeneral Luan Haradinajt, i cili kishte rënë më 6 maj 1997 në përpjekje për të hyrë në Kosovë nga kufiri shqiptaro-shqiptar, bashkë me një grup luftëtarësh. Familja Haradinaj ka dhënë kontribut të jashtëzakonshëm në luftën për liri. Përveç Shkëlzenit dhe Luanit, edhe Enver Haradinaj ishte pjesë e UÇK-së, ndërsa Ramush Haradinaj, vëllai i tyre, është sot një ndër figurat politike më të njohura në Kosovë dhe kryetar i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës (AAK).
Enver Haradinaj, pjesëmarrës në luftë dhe i plagosur gjatë saj, u vra në rrethana të pasqaruara më 16 prill 2005 në Raushiq të Pejës, duke lënë pas një tjetër plagë në zemrën e kësaj familjeje të njohur për sakrificë.
Kujtimi për Shkëlzen Haradinajn dhe bashkëluftëtarët e tij është sot më i gjallë se kurrë. Ata janë gurë themeli në historinë e shtetndërtimit të Kosovës dhe simbol i përkushtimit për liri, dinjitet dhe atdhe. Në këtë përvjetor, institucionet dhe qytetarët u përkulën me nderim ndaj veprës së tyre të pavdekshme.




